شرح: بسیاری از کارفرمایان به‌عمد قرارداد کتبی تنظیم نمی‌کنند تا در صورت اختلاف، اصل رابطه کاری را انکار کنند. نبود قرارداد به‌هیچ‌وجه به معنای نبود رابطه کارگری نیست.

نحوه اثبات: شهادت هم‌کاران، لیست بیمه، فیش واریز حقوق، کارت تردد، پیام‌های کاری و بازرسی کارگاه توسط بازرس کار.

شرح: بر اساس ماده ۳۷ قانون کار مزد باید در فواصل زمانی مرتب و در پایان هر ماه پرداخت شود؛ تأخیر مستمر تخلف محسوب می‌شود.

نحوه اثبات: گردش حساب بانکی که نشان‌دهنده قطع یا کاهش واریزی است، فیش حقوقی ماه‌های قبل و اقرار کارفرما در جلسه.

شرح: ماده ۱۴۸ قانون کار کارفرمایان کارگاه‌های مشمول را مکلف کرده بر اساس قانون تأمین اجتماعی نسبت به بیمه کردن کارگران اقدام کنند؛ این تکلیف قابل اسقاط با رضایت کارگر هم نیست.

نحوه اثبات: سابقه بیمه ناقص از سامانه تأمین اجتماعی در کنار ادله اثبات رابطه کاری همان بازه زمانی.

شرح: هیچ توافقی نمی‌تواند مزد را پایین‌تر از مصوبه سالانه شورای عالی کار (موضوع ماده ۴۱) تعیین کند و مابه‌التفاوت قابل مطالبه است.

نحوه اثبات: مقایسه مبالغ واریزی با جدول مصوب مزد همان سال و ارائه فیش‌های حقوقی.

شرح: طبق ماده ۲۷ قانون کار، اخراج کارگر تنها با احراز قصور در انجام وظایف یا نقض آیین‌نامه انضباطی و با رعایت تشریفات قانونی ممکن است؛ در غیر این صورت اخراج ناموجه است.

نحوه اثبات: نامه اخراج، پیام یا شاهدِ اعلام قطع همکاری، نبود آیین‌نامه انضباطی مصوب و نبود تذکر کتبی قبلی.

شرح: کسر از مزد جز در موارد مصرّح قانونی (مانند بدهی مسلم یا اقساط وام) ممنوع است و «جریمه» گذاشتن برای کارگر مبنای قانونی ندارد.

نحوه اثبات: فیش حقوقی حاوی ردیف کسورات نامشخص و مقایسه واریزی ماه‌های مختلف.

شرح: بر اساس مواد ۵۹ و ۶۰، اضافه‌کاری منوط به موافقت کارگر است و باید ۴۰٪ اضافه بر مزد هر ساعت کار عادی پرداخت شود.

نحوه اثبات: گزارش کارت تردد، برنامه شیفت، دفتر حضور و غیاب و شهادت هم‌کاران.

شرح: ماده ۶۲ قانون کار روز جمعه را روز تعطیل هفتگی با استفاده از مزد قرار داده و کار در تعطیلات رسمی مستلزم پرداخت فوق‌العاده است.

نحوه اثبات: برنامه شیفت کارگاه، لیست حضور در روزهای تعطیل و تأیید بازرس کار.